Στον σύγχρονο κόσμο, σχεδόν όλοι οι άνθρωποι άνω των 25 ετών πάσχουν από αυτή την ασθένεια. Η αυχενική οστεοχονδρωσία είναι πολύ πιο συχνή από ό,τι σε άλλα μέρη της σπονδυλικής στήλης. Η συνάφεια αυτού του θέματος δύσκολα μπορεί να υπερεκτιμηθεί. Σε αυτό το άρθρο θα εξετάσουμε γιατί εμφανίζεται αυτή η ασθένεια, πώς εκδηλώνεται, πώς αντιμετωπίζεται η αυχενική οστεοχονδρωσία, ποια φάρμακα είναι αποτελεσματικά στη θεραπεία, ποιες μέθοδοι χωρίς φάρμακα υπάρχουν και επίσης θα βρούμε απαντήσεις στις πιο συχνές ερωτήσεις ασθενών με παρόμοια διάγνωση. Η οστεοχόνδρωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης είναι μια εκφυλιστική-δυστροφική (προοδευτική) βλάβη των μεσοσπονδύλιων δίσκων στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης.
Αιτίες αυχενικής οστεοχονδρωσίας
Λόγω της δράσης των παραγόντων που αναφέρονται παρακάτω, υπάρχει αυξημένο φορτίο στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης, οι μύες του λαιμού προσπαθούν να αντισταθμίσουν την υπερφόρτωση, εμφανίζονται κράμπες, η κυκλοφορία του αίματος σε αυτήν την περιοχή διαταράσσεται, γεγονός που οδηγεί σε εκφυλιστικές αλλαγές. Λόγω ορισμένων παραγόντων, συμβαίνουν αλλαγές στους μεσοσπονδύλιους δίσκους της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, αλλαγές στη δομή τους, διαταραχές στη διατροφή τους, αλλαγές στις μικρές αρθρώσεις μεταξύ των σπονδύλων, οστικός πολλαπλασιασμός των σπονδυλικών σωμάτων λόγω του αυξημένου φορτίου στους αλλαγμένους μεσοσπονδύλιους δίσκους. Κάντε κλικ για μεγέθυνση - Θεραπεία άσκησης για την οστεοχόνδρωση οποιουδήποτε τμήματος της σπονδυλικής στήλης. Παράγοντες που συμβάλλουν στην ανάπτυξη της οστεοχονδρωσίας της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης:
- Κακή στάση σώματος και σκολίωση
- Υπερβολικό βάρος
- Σωματική αδράνεια, καθιστική εργασία
- Προηγούμενες κακώσεις της σπονδυλικής στήλης
- Μεταβολική διαταραχή
- Μεγάλη σωματική δραστηριότητα
- Στρες και συνεχής νευρική ένταση
- Χαμηλή φυσική κατάσταση
- Κληρονομική προδιάθεση
- Συνήθεις λανθασμένες στάσεις, π.χ. Π.χ. κρατώντας έναν τηλεφωνικό δέκτη με τον ώμο σας
- Συνεχής ένταση που σχετίζεται με την εργασία στην περιοχή της πλάτης και του λαιμού (ένταση όταν κάθεστε) σε οδηγούς και εργαζόμενους γραφείου.
- Αναπτυξιακές ανωμαλίες της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης
Βαθμός ανάπτυξης αυχενικής οστεοχόνδρωσης
Ο βαθμός της οστεοχόνδρωσης καθορίζεται από την κλινική εικόνα και τα παράπονα του ασθενούς. Ο όρος βαθμός δεν πρέπει να συγχέεται με τα στάδια της οστεοχονδρωσίας. Οι φάσεις συζητούνται παρακάτω.
Πρώτος βαθμός
Οι κλινικές εκδηλώσεις είναι ελάχιστες. Ο ασθενής μπορεί να παραπονιέται για χαμηλής έντασης πόνο στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης, ο οποίος μπορεί να αυξηθεί όταν γυρίζει το κεφάλι. Μια φυσική εξέταση μπορεί να αποκαλύψει ελαφρά ένταση στους μύες του λαιμού.
Δεύτερος βαθμός
Ο ασθενής ανησυχεί για πόνο στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης, η ένταση του οποίου είναι πολύ μεγαλύτερη, ο πόνος μπορεί να ακτινοβολεί στον ώμο ή στο χέρι. Αυτό συμβαίνει λόγω μείωσης του ύψους του μεσοσπονδύλιου δίσκου και τσιμπήματος των νευρικών ριζών. Ο πόνος αυξάνεται όταν γέρνετε και γυρίζετε το κεφάλι σας. Ο ασθενής μπορεί να παρατηρήσει μειωμένη απόδοση, αδυναμία και πονοκεφάλους.
Τρίτου βαθμού
Τα συμπτώματα της αυχενικής οστεοχόνδρωσης εντείνονται, ο πόνος γίνεται σταθερός και ακτινοβολεί στο χέρι ή στον ώμο. Μούδιασμα ή αδυναμία εμφανίζεται στους μύες των χεριών όταν σχηματίζονται κήλη δίσκων (βλ. συμπτώματα οσφυϊκής κήλης σπονδύλου). Ανησυχώ για αδυναμία και ζάλη. Η εξέταση αποκαλύπτει περιορισμένη κινητικότητα της αυχενικής μοίρας και πόνο κατά την ψηλάφηση της αυχενικής μοίρας.
Τέταρτο βαθμό
Ο μεσοσπονδύλιος δίσκος καταστρέφεται πλήρως και αντικαθίσταται από συνδετικό ιστό. Η ζάλη αυξάνεται, οι εμβοές εμφανίζονται και ο συντονισμός διαταράσσεται, καθώς στη διαδικασία εμπλέκεται η σπονδυλική αρτηρία που τροφοδοτεί την παρεγκεφαλίδα και τον ινιακό λοβό του εγκεφάλου.
Τα συμπτώματα εξαρτώνται από τον κατεστραμμένο σπόνδυλο
Ξεχωριστά, μπορούμε να διακρίνουμε τα ριζικά σύνδρομα που οδηγούν σε ορισμένες αισθητηριακές και κινητικές διαταραχές. Διαφέρουν ανάλογα με το ποιος σπόνδυλος συμπιέζει τη σπονδυλική ρίζα:
- C1: προκαλεί μούδιασμα και απώλεια ευαισθησίας στο πίσω μέρος του κεφαλιού.
- C2: Πόνος στην κορυφή και στο πίσω μέρος του κεφαλιού.
- C3: Διαταραχές της ομιλίας, ευαισθησία στη γλώσσα, πόνος και μειωμένη ευαισθησία στην πλευρά όπου το νωτιαίο νεύρο είναι τσιμπημένο.
- C4: Πόνος στην καρδιά, αριστερό υποχόνδριο, ώμο, ωμοπλάτη, αναπνευστική νόσο, μειωμένος μυϊκός τόνος του αυχένα.
- C5: Εξωτερικός πόνος στον ώμο.
- C6: Πόνος που ακτινοβολεί από τον αντιβράχιο στον αντίχειρα και από τον λαιμό μέχρι την ωμοπλάτη.
- C7: Πόνος στο πίσω μέρος του ώμου, από τον αυχένα μέχρι την ωμοπλάτη, που ακτινοβολεί στον πήχη μέχρι 2-4 δάχτυλα.
- Γ8: Πόνος από τον αυχένα στον ώμο, από τον πήχη στο μικρό δάχτυλο.
Διάγνωση της αυχενικής οστεοχόνδρωσης
Βασικές διαγνωστικές μέθοδοι:
- Ακτινογραφία της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Είναι μια λιγότερο κατατοπιστική μέθοδος, ειδικά σε μεταγενέστερα στάδια της νόσου.
- Αξονική τομογραφία. Εμφανίζει καλύτερα αλλαγές στους σπονδύλους, αλλά είναι δύσκολο να προσδιοριστεί το μέγεθος και η παρουσία μεσοσπονδυλικών κηλών, καθώς και η παρουσία σύγκρουσης μεσοσπονδύλιου δίσκου-μυελού (συμπίεση που προκαλείται από κήλη νωτιαίου μυελού).
- Απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού. Η πιο κατατοπιστική μέθοδος. Δεν φαίνονται καθαρά μόνο οι οστικές δομές, αλλά και οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι, οι κήλες, το μέγεθός τους και η κατεύθυνση ανάπτυξής τους.
- Εάν υπάρχει υποψία κυκλοφορικής διαταραχής στις σπονδυλικές αρτηρίες, χρησιμοποιείται υπερηχογραφική διπλή εξέταση. Αυτή η μέθοδος σάς επιτρέπει να προσδιορίσετε με ακρίβεια εάν η ταχύτητα ροής του αίματος μειώνεται ή εάν υπάρχουν εμπόδια στην κανονική ροή του αίματος.
Στάδια ακτινογραφίας της οστεοχονδρωσίας του τραχήλου της μήτρας.
- Στάδιο 1 – ελάχιστες αλλαγές στη διαμόρφωση των σπονδύλων, εξομάλυνση της αυχενικής λόρδωσης (κυρτότητα).
- Στάδιο 2 – αστάθεια μεταξύ σπονδύλων, πιθανή μετατόπιση ενός σπονδύλου σε σχέση με έναν άλλο, στρέψη (περιστροφή γύρω από τον άξονα της σπονδυλικής στήλης), ελαφρά μείωση του ύψους του μεσοσπονδύλιου δίσκου.
- Στάδιο 3 - μείωση του ύψους του μεσοσπονδύλιου δίσκου κατά ένα τέταρτο σε σύγκριση με τον μεσοσπονδύλιο δίσκο πάνω από αυτόν, αλλαγές στις μεσοσπονδύλιες αρθρώσεις, οπίσθια οστεόφυτα (αποφύσεις οστών), στένωση του μεσοσπονδύλιου τρήματος και στένωση του σπονδυλικού σωλήνα στον οποίο βρίσκεται ο νωτιαίος μυελός και οι μεμβράνες του.
- Στάδιο 4 – σημαντική μείωση του ύψους του μεσοσπονδύλιου δίσκου, σημαντικές αλλαγές στις μεσοσπονδύλιες αρθρώσεις, τεράστια οπίσθια οστεόφυτα, σημαντική στένωση του μεσοσπονδύλιου τρήματος και σημαντική στένωση του σπονδυλικού σωλήνα με την ανάπτυξη μυελοπάθειας.
Συμπτώματα
Η βλάβη στην άνω σπονδυλική στήλη μπορεί να εκδηλωθεί με διαφορετικά συμπτώματα ανάλογα με τη θέση και τη σοβαρότητα της δυστροφικής διαδικασίας, καθώς και τη σοβαρότητα της βλάβης των ριζικών δομών της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Τα παράπονα των ασθενών συχνά περιορίζονται σε συμπτώματα που, με την πρώτη ματιά, δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους, γεγονός που μπορεί να περιπλέξει τη διάγνωση και την περαιτέρω θεραπεία της νόσου. Γενικά, η κλινική εικόνα της αυχενικής οστεοχόνδρωσης αποτελείται από τις ακόλουθες σειρές συνδρόμων:
- Σπόνδυλοι, που χαρακτηρίζονται από διάφορους τύπους πόνου στο πίσω μέρος του κεφαλιού και του λαιμού.
- Σπονδυλική στήλη, στην οποία παρατηρούνται συμπτώματα εξασθενημένης κινητικής και αισθητικής νεύρωσης, επιπλέον, ο εξασθενημένος τροφισμός της αυχενικής ζώνης οδηγεί σε σταδιακή ατροφία των μυών της ωμικής ζώνης και των χεριών.
- Ριζικό, που εκφράζεται σε συμπτώματα πόνου στα περιτοναϊκά και θωρακικά όργανα, που απαιτεί πρόσθετη ενδελεχή διάγνωση για τη διάκριση της οστεοχόνδρωσης από τις παθήσεις των εσωτερικών οργάνων.
- Το σύνδρομο σπονδυλικής αρτηρίας με αυχενική οστεοχόνδρωση είναι μια αιθουσαία διαταραχή που εκδηλώνεται με πονοκεφάλους, προβλήματα ακοής, ζάλη και ακόμη και απώλεια συνείδησης. Τα φαινόμενα αυτά συμβαίνουν λόγω εγκεφαλικής ισχαιμίας λόγω τραυματισμού της σπονδυλικής αρτηρίας και εξασθένησης της παροχής αίματος.
Πώς να αντιμετωπίσετε την αυχενική οστεοχονδρωσία;
Η οστεοχόνδρωση του αυχενικού τμήματος αναπτύσσεται σταδιακά και οι ασθενείς συνήθως αναζητούν θεραπεία ήδη στο στάδιο των κλινικών εκδηλώσεων που επηρεάζουν την ποιότητα ζωής, σε περιόδους έξαρσης. Μόνο ένας γιατρός θα αποφασίσει για τη θεραπεία της οστεοχονδρωσίας της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης μετά από κατάλληλη διάγνωση. Η αυτοθεραπεία σε αυτή την περίπτωση είναι απαράδεκτη. Η θεραπεία της οστεοχονδρωσίας του αυχένα στοχεύει στην εξάλειψη του πόνου και της φλεγμονής, στη μερική ή πλήρη αποκατάσταση των προσβεβλημένων δομών των ιστών και στην πρόληψη των επιπλοκών. Η θεραπεία θα πρέπει να πραγματοποιείται κυρίως σε εξωτερικά ιατρεία. οποιεσδήποτε διαδικασίες στο σπίτι μπορούν να πραγματοποιηθούν μόνο σε συνδυασμό με συνταγή γιατρού, μετά από ενόργανη και εργαστηριακή διάγνωση. Σε προχωρημένες περιπτώσεις, σε σοβαρά στάδια ανάπτυξης νευρολογικών βλαβών και συνοδών παθολογιών, μπορεί να ενδείκνυται ενδονοσοκομειακή θεραπεία της αυχενικής οστεοχόνδρωσης με δυνατότητα χειρουργικής επέμβασης.
Φαρμακευτική θεραπεία της αυχενικής οστεοχόνδρωσης
Αυτό περιλαμβάνει τη συνταγογράφηση φαρμάκων που ανακουφίζουν από συμπτώματα πόνου και φλεγμονής. Στην οξεία φάση, ενδείκνυνται φάρμακα σε μορφή ένεσης. Αφού υποχωρήσει κάποιος πόνος, ο ασθενής παίρνει δισκία, παράγοντες τοπικής δράσης με τη μορφή αλοιφών και συνεχίζει να λαμβάνει ενέσεις.
- Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Θεωρούνται το φάρμακο εκλογής στη θεραπεία της αυχενικής οστεοχόνδρωσης για την ανακούφιση από τον πόνο και τη φλεγμονή. Διατίθεται σε διάφορες μορφές δοσολογίας. Μειώνουν το πρήξιμο των μαλακών ιστών και έτσι ανακουφίζουν από τον πόνο. Τα τοπικά ενεργά συστατικά έχουν θερμαντική επίδραση που βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος στην πληγείσα περιοχή του λαιμού. Αυτά τα φάρμακα λαμβάνονται για 5-10 ημέρες, μερικές φορές έως και 2 εβδομάδες. Στην οξεία περίοδο, τα ΜΣΑΦ συνταγογραφούνται με τη μορφή ενέσεων. Μετά από μερικές ημέρες, ο ασθενής μεταβαίνει σε μορφή δισκίου. Αξίζει να θυμηθούμε ότι η μακροχρόνια θεραπεία με ΜΣΑΦ επηρεάζει αρνητικά τη βλεννογόνο μεμβράνη του γαστρεντερικού σωλήνα, γι' αυτό και η διάρκεια της θεραπείας συνήθως δεν υπερβαίνει τις 10 ημέρες.
- ορμόνες. Εάν τα ΜΣΑΦ είναι αναποτελεσματικά, μπορεί να συνταγογραφηθούν στον ασθενή παρασπονδυλικοί αναισθητικοί αποκλεισμοί στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης με γλυκοκορτικοστεροειδή για την αντιμετώπιση του πόνου, πιο συχνά μια ένεση δεξαμεθαζόνης ή υδροκορτιζόνης στην πληγείσα περιοχή ή δισκία. Τα φάρμακα αυτής της ομάδας συνταγογραφούνται σε ασθενείς με σύνδρομο αυχενικής ρίζας για την ανακούφιση από το πρήξιμο των νευρικών ινών.
- Αναισθητικά. Συνταγογραφούνται με τη μορφή τοπικών νευρομυϊκών μπλοκ, εξαλείφοντας τα έντονα συμπτώματα πόνου. Η απόφραξη μπορεί να είναι ενδοδερμική, υποδόρια, μυϊκή, περινευρική ή ριζική, ανάλογα με το πού γίνεται η ένεση. Για να παραταθεί η αναλγητική δράση, χορηγούνται αναισθητικά μαζί με ορμόνες. Η θεραπεία της οστεοχονδρωσίας του αυχένα πραγματοποιείται κάθε δεύτερη μέρα, συνταγογραφούνται συνολικά 5-7 τέτοιες διαδικασίες. Τα αναισθητικά μπορούν επίσης να χορηγηθούν με ένεση σε συγκεκριμένα βιολογικά ενεργά σημεία. Αυτή η τεχνική θεραπείας είναι ένα είδος βελονισμού και ονομάζεται φαρμακοπαρακέντηση.
- Αντισπασμωδικά και φάρμακα που βελτιώνουν τη μικροκυκλοφορία στην περιοχή του λαιμού και του γιακά. Για τη θεραπεία της έντασης των μυών στην πληγείσα περιοχή, μπορεί να συνταγογραφηθεί νικοτινικό οξύ και άλλα. Ανακουφίζοντας τους μυϊκούς σπασμούς του λαιμού και βελτιώνοντας την κυκλοφορία του αίματος, διεγείρει την κυκλοφορία του αίματος στην πάσχουσα περιοχή και ανακουφίζει από τα συμπτώματα της αυχενικής οστεοχόνδρωσης και της φλεγμονής. Κατά τη φάση της έξαρσης, λαμβάνονται επίσης διουρητικά για τη μείωση του αγγειακού σπασμού και ως εκ τούτου τη βελτίωση της μικροκυκλοφορίας στην πληγείσα περιοχή.
- Ηρεμιστικά όπως βαλεριάνα, παιώνια και αφεψήματα βοτάνων συνιστώνται για τον επίμονο πόνο και για τη μείωση του κινδύνου ανάπτυξης νευρωτισμού στον ασθενή, ο οποίος συμβάλλει στην αποτελεσματικότητα της θεραπείας της αυχενικής οστεοχόνδρωσης.
- Τοπικά ερεθιστικά. Πρόκειται για αλοιφές, τζελ και εντριβές τοπικής δράσης που έχουν θερμαντική, ερεθιστική και αποσπώντας την προσοχή. Δεν χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του οξέος σταδίου. Περιέχουν βιολογικά δραστικές ουσίες φυτικής και ζωικής προέλευσης, όπως δηλητήριο μέλισσας ή φιδιού. Εάν είστε υπερευαίσθητοι στα συστατικά του φαρμάκου και η ερεθιστική δράση είναι έντονη, είναι προτιμότερο να μην το χρησιμοποιείτε για να μην προκαλέσετε ακόμη μεγαλύτερο πρήξιμο.
- Βιταμίνες. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας και της περαιτέρω αποκατάστασης, συνιστάται η χρήση συμπλεγμάτων πολυβιταμινών. Συνήθως, αυτή είναι μια ομάδα βιταμίνης Β, οι εκπρόσωποι της οποίας συμμετέχουν στη διασφάλιση της φυσιολογικής αγωγιμότητας των νεύρων, καθώς και βιταμινών Α και C για την ενίσχυση των τοιχωμάτων των αιμοφόρων αγγείων και τη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος. Η λήψη βιταμινών μειώνει τις διαταραχές ισορροπίας – σύνδρομο ναυτίας, ζάλη, απώλεια ακοής.
- Χονδροπροστατευτικά. Πρόκειται για ουσίες που προάγουν την αποκατάσταση του χόνδρινου ιστού των μεσοσπονδύλιων δίσκων του αυχενικού τμήματος. Η θεραπεία της αυχενικής οστεοχονδρωσίας με χονδροπροστατευτικά πραγματοποιείται για μεγάλο χρονικό διάστημα 6-12 μηνών.
Ορθοπεδικές μέθοδοι θεραπείας
Η δυσάρεστη ενόχληση στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης συχνά προκαλείται και επιδεινώνεται από λανθασμένη στάση κατά τον ύπνο, παρατεταμένες αναγκαστικές στάσεις ή τραυματισμούς. Ως εκ τούτου, στη θεραπεία της νόσου, χρησιμοποιείται συχνά μια μέθοδος όπως ο νάρθηκας αυχένα ή το κολάρο με σχάρες. Συνταγογραφείται ξεχωριστά για κάθε ασθενή μετά από ιατρική συμβουλή, καθώς διατίθεται σε διάφορες παραλλαγές. Το κολάρο είναι ένα πλαισιωμένο, πυκνό ρολό που προσαρμόζεται γύρω από το λαιμό και στερεώνει τους σπονδύλους στην επιθυμητή θέση. Επομένως, ο λαιμός δεν λυγίζει και το κεφάλι δεν γυρίζει στο πλάι, γεγονός που εξασφαλίζει την ακινητοποίηση της πάσχουσας περιοχής, η οποία είναι σημαντική σε οξείες φάσεις. Το κολάρο του λαιμού των Shants μπορεί επίσης να κατασκευαστεί με τη μορφή δύο κυλίνδρων με ένα φουσκωτό στρώμα στο οποίο αντλείται αέρας χρησιμοποιώντας μια λαστιχένια μπάλα. Το φούσκωμα του στρώματος μεταξύ των κυλίνδρων τεντώνει τη σπονδυλική στήλη, γεγονός που μπορεί να αυξήσει τα διααρθρικά κενά στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Ο βαθμός διάτασης καθορίζεται από τον γιατρό. Δεν συνιστάται να λύσετε αυτό το πρόβλημα μόνοι σας για να αποφύγετε βλάβη στις νευροαγγειακές δέσμες του λαιμού. Κατά τη διάρκεια της περιόδου ανάρρωσης, χρησιμοποιείται ένα πλήρως φουσκωτό κολάρο για τη διατήρηση κάποιας κινητικότητας του λαιμού και του κεφαλιού.
Ο γιακάς μπορεί να φορεθεί στο σπίτι για όχι περισσότερο από 3 ώρες την ημέρα, ο συνολικός χρόνος χρήσης είναι περίπου ένας μήνας. Οι τελικοί κανόνες χρήσης καθορίζονται από τον γιατρό ανάλογα με τη σοβαρότητα της νόσου και τις υπάρχουσες καταγγελίες.